LP/1896/CG/01 - Incydent Brompton Cemetery

Ustalenie przyczyny wzmożonej aktywności anomalnej na terenie Brompton Cemetery, rozpoznanie związku pomiędzy incydentem kolejowym zaobserwowanym przez agentkę Blake, naruszeniem grobów, pojawianiem się niezidentyfikowanych ogników, konstrukcją tajemniczej budowli, stanem psychicznym Algenorea Hatherleigha oraz działalnością Lorda Welledona Payne'a, a nadto zabezpieczenie wszelkich przedmiotów i materiałów mogących mieć znaczenie rytualne lub operacyjne.

Dnia 1 grudnia 1896 r. agentka Letitia Blake, przebywająca prywatnie na terenie Brompton Cemetery, zaobserwowała incydent kolejowy, którego ofiarą padł osobnik nieludzki. W następstwie tego doniesienia zabezpieczono ciało istoty oraz przeprowadzono ponowną wizję lokalną. Stwierdzono naruszenie kilku grobów od strony powierzchniowej; rozmiar zniszczeń, zwłaszcza rozłamanie marmurowych płyt, wskazywał na użycie siły trudnej do przypisania zwykłemu człowiekowi. Odnotowano także wzmianki o pojawianiu się niezidentyfikowanych ogników na terenie nekropolii.

Tegoż samego dnia uzyskano raport, iż Algenore Hatherleigh, członek Pacific Club, powrócił do domu powiązanego ze sprawą Pacific Club. Sekcja zabezpieczonej istoty, sklasyfikowanej jako ghul, wykazała budowę zasadniczo humanoidalną, lecz z wyraźnymi odstępstwami anatomicznymi, zwłaszcza w obrębie szczęk, barków i kończyn. Zanotowano również brak układu rozrodczego i wydalniczego.

Dnia 2 grudnia 1896 r. przesłuchano w Royal Hospital motorniczego Edwina Pike'a, a następnie uzyskano dostęp do Hatherleigha. Zastano go w stanie skrajnego wyczerpania fizycznego i rozprzężenia umysłowego; w jego wypowiedziach wielokrotnie powracała formuła: "Moerfeusz się zbudzi". Stan badanego sprawiał wrażenie następstwa długotrwałego oddziaływania czynnika wyniszczającego.

Na podstawie zebranych danych przeszukano dom Hatherleigha, gdzie zastano i przepędzono rabusiów. W toku oględzin odnaleziono obraz przedstawiający cmentarz oraz nowo powstającą budowlę. Sama budowla wywoływała wyraźne zaburzenia percepcyjne, natomiast obraz, opatrzony tajemniczymi hieroglifami, przedstawiał aktualny stan ilustrowanego miejsca, pozwalał na obserwację przestrzeni zależnie od kąta ustawienia oraz pełnił funkcję jednokierunkowego przejścia na teren cmentarza. Na miejscu odnaleziono również list wiążący obraz z Lordem Welledonem Payne'em.

Po zabezpieczeniu obiektu stwierdzono, iż obecna na nim symbolika stanowi element czynnego mechanizmu. Próba odtworzenia znaków wywołała krwawienie i gwałtowne osłabienie wykonawcy, wobec czego (bez uprzedniej konsultacji) dalsze prace rozproszono pomiędzy kilka osób. Doprowadziło to do sporządzenia małoformatowej kopii, również wykazującej właściwości progowe.

Dnia 3 grudnia 1896 r. przeszukano rezydencję Payne'a. Budynek wykazywał zaburzenia przestrzenne o naturze labiryntowej, zaś w gabinecie odnaleziono znaki analogiczne do tych obecnych na obrazie, tworzące zapewne układ portalowy. W toku czynności pojawił się sam Payne, który ograniczył się do zdawkowych wywodów o przestrzeni czterowymiarowej, po czym nakazał opuścić rezydencję i zaprosił zespół na obiad do Pacific Club.

Większe znaczenie miały jednak plany nowej budowli, z których wynikało, iż układ Brompton Cemetery odpowiada figurze ochronnej znanej jako Znak Starszych Bogów, zaś projektowana kaplica miała figurę tę naruszyć i pozbawić skuteczności. W tym świetle obecność ghula, ogniki i rozchwianie zjawisk lokalnych należało uznać za następstwo celowego osłabienia istniejącego zabezpieczenia.

Po uzyskaniu wsparcia burmistrza Thomasa Feltona przeprowadzono działania końcowe na terenie Brompton Cemetery, w obrębie nowo wznoszonej budowli. Operacja zakończyła się powodzeniem. Payne niestety padł ofiarą mechanizmu przejścia; do badań pozostała jedynie dolna połowa jego ciała. Obiekt, dokumenty oraz materiał towarzyszący przejęto do dalszej analizy.

Zgromadzony materiał pozwala z wysokim prawdopodobieństwem przyjąć, iż incydent kolejowy na terenie Brompton Cemetery, naruszenie grobów, pojawianie się niezidentyfikowanych ogników, obecność istoty sklasyfikowanej jako ghul, stan psychofizyczny Algenorea Hatherleigha, właściwości anomalne zabezpieczonego obrazu oraz przedsięwzięcia budowlane Lorda Welledona Payne'a stanowiły ogniwa jednego i tego samego ciągu zjawisk.

Ustalono, iż zasadniczym celem działań Payne'a było naruszenie figury ochronnej obecnej w układzie Brompton Cemetery, określanej w niektórych przekazach mianem Znaku Starszych Bogów. Projektowana przezeń budowla nie miała zatem znaczenia wyłącznie architektonicznego, lecz służyła celowemu osłabieniu istniejącego zabezpieczenia. W tym świetle pojawienie się ghula, zaburzenia lokalne oraz pozostałe zjawiska należy uznać za następstwa owego naruszenia, nie zaś za okoliczności odrębne.

Zabezpieczony obraz należy kwalifikować jako artefakt operacyjny znacznej wartości i równie znacznego ryzyka. Obecna na nim symbolika stanowi element czynnego mechanizmu, zdolnego do wywoływania reakcji fizycznych u osoby podejmującej próbę odtworzenia znaków.

Przyjąć należy, iż sprawa znalazła swe bezpośrednie domknięcie wraz z przerwaniem działań Payne'a, przejęciem obiektu oraz odzyskaniem materiałów towarzyszących, wszelako nie wszystkie mechanizmy i zależności zostały wyjaśnione w sposób ostateczny.

Dochodzenie w jego zasadniczym zakresie należy uznać za zakończone. Bezpośrednie źródło zagrożenia zostało przerwane, działalność Lorda Welledona Payne'a ustała, zaś obiekt, dokumenty i materiał badawczy przejęto do dalszej analizy pod dozorem MoL.

Zaleca się zachowanie pełnej dokumentacji sprawy, dalszą obserwację Brompton Cemetery w dłuższej perspektywie oraz zdeponowanie zabezpieczonych materiałów w archiwum specjalnym jako zasobu pozostającego do dyspozycji badań naukowych i porównawczych.